WAT INSPIREERT… RANFAR KOUWIJZER

WAT INSPIREERT… RANFAR KOUWIJZER

Ranfar Kouwijzer is directeur van Stem in de Stad, het oecumenisch diaconaal centrum aan de Nieuwe Groenmarkt in Haarlem. Hij is opvolger van Jurjen Beumer, die vorig jaar overleed. Stem in de Stad is er voor Haarlemmers in nood, voor eenzamen en daklozen, voor vluchtelingen en asielzoekers.

Ranfar Kouwijzer

Hoe is de stemming?

,,Goed. Ik ben trots op dit centrum, op de mensen die hier werken en de gasten die hier komen. Het werk bevalt me goed. Het is enorm gevarieerd. De mensen die hier komen hebben allen een eigen verhaal. We doen er alles aan om een gemeenschap te zijn.’’

Was het moeilijk om Jurjen Beumer op te volgen?

,,Jurjen Beumer heeft iets prachtigs neergezet. Hij heeft Stem in de Stad vorm gegeven. Ik heb hem één keer ontmoet, maar toen was hij al erg ziek. Ik beschouw het als een eer om zijn werk voort te zetten. Je moet dat op een verantwoorde manier doen, met wijsheid. Weten wat je moet doen en wat je niet moet doen. Er valt heel veel werk te verrichten.’’

Ranfar Kouwijzer

Voor wie is Stem in de Stad bedoeld?

,,We zijn een oecumenisch centrum en velen van ons laten zich inspireren door hun geloof. We willen iets doen voor de armen en minder bedeelden, zoals Jezus ook deed. We willen laagdrempelig zijn: een ontmoetingsplek waar mensen in de knel gastvrij worden ontvangen door vrijwilligers. Je bent hier welkom ook als je geen geloof hebt. De groep vrijwilligers is divers: hoog en laag opgeleid, jong en oud, met en zonder betaald werk, met en zonder geloof.”

Wat zijn zoal de problemen waar mensen mee worstelen?

,,Veel van onze gasten zijn eenzaam en hebben behoefte aan een plek waar zij mogen zijn zoals ze zijn. Waar ze niks ‘moeten’. Ook zijn er gasten met schulden en met juridische problemen, met verslavingen en mensen die op straat leven. Wij zetten ons in een weg te vinden om iets aan hun situatie te veranderen. Asielzoekers krijgen hier steun bij de procedure die zij moeten volgen. Vrijwilligers schromen niet om de telefoon te pakken en een instantie te bellen als dat nodig blijkt.’’

Ranfar Kouwijzer

Maar er gebeurt nog veel meer bij Stem in de Stad…

,,Er zijn gratis maaltijden voor mensen die het nodig hebben. Ook wordt er Nederlandse les gegeven, meestal door docenten of oud-docenten. De redactieruimte van het Straatjournaal huist eveneens in het pand.’’

Op het Twitteraccount van Stem in de Stad staat iedere dag een tweet over Mohamed Rugamana, de Straatjournaalverkoper die altijd voor de HEMA stond, maar nu in vreemdelingendetentie verblijft.

,,Mohamed beschikt niet over de juiste papieren, dus hij moet in feite terug naar Burundi. Maar daar willen ze hem ook niet hebben. Het is een patstelling. Ik ben op bezoek geweest. Het is gruwelijk om te zien. Mohamed zit met twee op een cel, met een open toilet zonder privacy. Er is een televisie. Hij mag geen boeken of tijdschriften ontvangen. Ze zijn bang dat daar codes in verwerkt zijn. Ik had een gesealde Voetbal International voor hem meegenomen, die is in beslag genomen. Hij mag enkel kaartjes ontvangen.’’

Mohamed Rugamana

Mohamed Rugamana

Hoe zal het nu verder gaan met Mohamed?

,,Het beleid van de Nederlandse overheid is er op gericht om iemand het land weer uit te krijgen. ‘Met onbekende bestemming vertrokken’ heet het dan, als dat daadwerkelijk lukt. Het is in feite een vorm van geestelijk geweld, met als doel personen bang te maken. Over Mohamed Rugamana waren afspraken gemaakt. Hij zou niet worden opgepakt. Dat is toch gebeurd en dat is door de Vreemdelingenpolitie toegegeven. Maar er zijn geen excuses aangeboden, er is geen persbericht verstuurd. Let wel, Mohamed is nu de bekendste asielzoeker die vast zit. Er is een andere asielzoeker die al 22 maanden vastzit en nul kaarten ontvangt.’’

Wat kunnen Haarlemmers doen?

,,Kaarten sturen helpt (adres: Mohamed Rugamana, p/a detentiecentrum Zeist. Detentienummer 5694582. Postbus 111, 3769 ZJ Soesterberg, -red). Laat weten dat we Mohamed niet vergeten. De overheid is niet blij met de negatieve publiciteit, dus rumoer helpt. Herrie is goed.’’

Tot slot, van welke muziek hou je?

,,Muziek die levenskracht uitstraalt. Otis Redding. Stromae. Miriam Makeba. Gospelkoren hebben dat vaak ook.’’

INTERVIEW: PAUL LIPS

FOTOGRAFIE: REMCO VAN DER KRUIS

Expositie ‘Wij zijn hier’ van Maartje Hinse

“Can I take your picture?”
“No”
“Why not?”
“Because if my Mom sees the photo then she’ll cry”.
“What does she know about your situation?”
“Nothing. She thinks I have a job.
She doesn’t know that I’ve been sleeping rough for the last three years.”
“Can I draw you instead?”
“Yes, you can.”

Met dit gesprek tussen kunstenares Maartje Hinse en een vluchteling in de Vluchtkerk in Amsterdam begint haar project om vluchtelingen te portretteren. In totaal heeft ze vijftig uitgeprocedeerde vluchtelingen geschilderd.

Maartje Hinse

Maartje Hinse

Vandaag is de opening van haar expositie ‘Wij zijn hier’ in de Grote Kerk aan de Grote Markt. Vanaf de kansel spreekt eerst dominee Tom de Haan en daarna Maartje zelf de gasten toe. Maartje introduceert dichter en derde generatie vluchteling Godfrey Lado die een gedicht voordraagt over het geboorteland van zijn familie: Zuid-Soedan. Na hem is het de beurt aan Josheph Ouma Berete uit Guinee. Joseph is vooral dankbaar voor de hulp en de kansen die hij heeft gekregen. Meerdere malen klinkt het ,,thank you, thank you so much”. De omstanders worden zichtbaar geroerd door zijn dankbetuigingen. Als we de schilderijen gaan bekijken, loopt Joseph – met Maartje en Godfrey – voorop door de kerk en begint met prachtige donkere stem te zingen: ,,Thank you Jesus, thank you”. Godfrey en de dominee vallen in. Zo lopen we in processie door de Kooromgang naar de schilderijen.

Maartje Hinse

Godfrey Lado

Maartje Hinse

Thank you

Maartje Hinse

Maartje Hinse, Joseph Ouma Berete, dominee Tom de Haan en Godfrey Lado (vlnr)

Het zijn kleine, mooie en breekbare portretten in een eenvoudig houten lijstje. ,,Vluchtelingen zijn bang en kwetsbaar”, vertelt Maartje Hinse. Dat laat zij vooral zien in de gebruikte materialen. ,,Daarom heb ik in plaats van acrylverf of olieverf, wat ik normaal gebruik, aquarelverf gebruikt. Uit de aquareldoos die ik van mijn ouders kreeg op mijn tiende verjaardag. Om de portretten extra kwetsbaar te maken, heb ik ze geschilderd op handgeschept papier uit Nepal.”

Maartje Hinse

Maartje’s werk is opgevallen bij de Rietveld Academy, die haar werk heeft genomineerd voor de Bruning Bongersprijs, een tweejaarlijkse kunstprijs voor jonge beeldend kunstenaars. Reden te meer om snel een kijkje te nemen bij dit bijzondere project.

De expositie ‘Wij zijn hier’ is tot en met 30 mei te zien in de Grote Kerk. De entree van de kerk is
€ 2,50. De openingstijden zijn maandag tot en met zaterdag van 10.00 uur tot 16.00 uur.

Tekst en fotografie: Remco van der Kruis