AFSCHEIDSMUSICAL VAN JINGO ALS MOOIE HERINNERING AAN HET BASISONDERWIJS

Cees West, Karin de Jongh en dochters Julia en Vera West zijn de drijvende krachten achter Jingo, een in Santpoort-Zuid gevestigd productiebedrijf van afscheidsmuscials voor het basisonderwijs. ,,Een leerkracht verwoordde het ooit als volgt: jullie handelen in herinneringen’’, legt Cees West uit. Een interview.

_MG_2090

We spreken met Cees, Karin en Julia, die enthousiast uitleggen dat zojuist is ‘Selfie de musical’ is voltooid, een nieuwe loot aan de muzikale boom van Jingo. Onder het motto ‘Doe het lekker zelluf, go your own way’ mogen leerlingen zelf aan de slag met regie, scènes, sketchjes en dansjes. Op de flyer van ‘Selfie de musical’ is een vrolijk lachend meisje met zonnebril te zien, die zichzelf en medeklasgenootjes op de kiek zet. De tekening is van de vaste illustrator Geert Gratama, die de vlot getekende en gepenseelde plaatjes verzorgt.

Wie nog nooit van Jingo zou hebben gehoord zou het kunnen kennen van het liedje ‘Begin de dag met een dansje’, dat tien jaar lang elke ochtend te horen was in de radioshow van 3FM-deejay Giel Beelen. Dit lied komt voor op een van de 24 kinderceedee’s die voor de publieksmarkt ontwikkeld zijn.

selfie

In 1982 begon West met het schrijven en produceren van  kwalitatief hoogstaande afscheidsmusicals voor het basisonderwijs. Hij kwam van de pedagogische academie, en ging aan de slag met het Duo Triplex, dat bestond uit Wigbolt Kruyver en Bert Bunschoten. Het was de tijd dat in de oude Toneelschuur creatieve Haarlemse geesten elkaar ontmoetten, plannen smeedden en originele theaterprogramma’s presenteerden, waaronder de zogeheten ‘Mafketelshow’, een late-night talkshow in de Schuur. Cees West vond een betrekking als muziekdocent bij de aan de Gasthuisvest gevestigde Volksmuziekschool, maar besloot tevens een eigen bedrijf op te richten. Het bedenken van een bedrijfsnaam blijkt voort te komen uit een curieuze mix. Cees speelt in die tijd in de ‘Continental Breakfast Roadshow’ met onder andere Perspekt-acteurs Ide van Heijningen en Mark Kingsford. Mark is de Engelse equivalent van de Amerikaan Jango Edwards. Et voila… Jingo!

_MG_2064

Karin: ,,De klank doet vrolijk aan, dat horen we regelmatig van klanten als we de telefoon opnemen.’’

Het is voor kinderen van basisscholen die de overstap naar het middelbaar onderwijs maken een mooie manier om afscheid te nemen. Het werken aan zo’n musical verbindt en stimuleert creativiteit. Voor docenten zal er hier en daar enige schroom bestaan over de aanpak. Niet nodig, vindt Julia West.

Er is een downloadprogramma met een stappenplan ‘Musicalregie van A tot Z’, waarin alles haarfijn wordt uitgelegd. ,,We krijgen daar hele goede reacties op’’, legt Julia uit. ,,Het wisselt natuurlijk per persoon hoe je zoiets aanpakt. Omdat we vaak die vraag kregen ‘hoe doen jullie dat nu?’, hebben we die handleiding geschreven.’’

Zo zijn er ‘tips tegen de zenuwen’, manieren om het ‘toneel te benutten’, ‘stemoefeningen’ voor het duidelijk zingen en spreken, en  technische aspecten als geluid, licht en decors.

Er zijn kant-en-klare musicals, maar ook de Jingo Jukebox, waarin alle liedjes thematisch zijn gerangschikt. Onderwerpen als ‘beroemd’, ‘circus’, ‘dansen’, ‘geluk’, ‘griezelig’, ‘liefde’ of ‘eind goed, al goed’ is slechts een kleine greep van wat Jingo te bieden heeft.

unnamed(klik op de afbeelding voor een karaoke versie van “Selfie”)

Karin: ,,Een goede musical heeft natuurlijk een sterk openingslied en een ontroerend slotlied. Cees is daar als liedjesschrijver een ster in. Via de Jingo Jukebox kun je thematisch zoeken op alle liedjes die we beschikbaar hebben.’’

Julia: ,,Het is natuurlijk niet altijd eenvoudig om een musical in te studeren, als je ziet hoe hoog de werkdruk is. Maar ik heb zelf een aantal scholen bezocht en het is erg leuk om te zien hoe ieder op de eigen manier zo’n musical weet in te vullen.’’

Karin: ,,Wat je ook vaak ziet is dat de zogeheten verlegen kinderen ineens helemaal tot bloei kunnen komen op een podium. Ieder kind kan een functie vervullen, of het nu een kleine of grote rol is, of juist een functie áchter de schermen. Juist dat aspect wil Jingo óók stimuleren. Het is toch geweldig om te merken dat bepaalde leerlingen later besluiten dat ze vérder willen gaan in de creatieve vakken, of een theateropleiding willen gaan volgen?’’

Cees: ,,Zo nu en dan spreken we artiesten die in groep acht van het basisonderwijs in een afscheidsmusical van Jingo hebben gespeeld, zoals Nielson of Jamai. Nielson wist nog precies welke rol hij had gespeeld in de musical ‘Flashback’. Voor ons is dat geweldig om te horen natuurlijk.’’

INTERVIEW: PAUL LIPS

FOTOGRAFIE: REMCO VAN DER KRUIS

 

Alles te zien en te horen op www.jingo.nl

Advertenties

ODE AAN DE POSTBODE: KUNST IN DE KLAS MET EVELIEN ENGELE

Evelien Engele uit Vijfhuizen werkt als freelance-journalist voor Haarlems Dagblad en is daarnaast docent Nederlands. Onlangs besloot zij haar beide beroepen te combineren en beschreef haar gehouden ‘post-project’. Voor dit project liet zij zich inspireren door de Britse illustratrice en beeldend kunstenaar Harriet Russell. Evelien beschreef haar ervaringen in de column ’60 seconden’ in HD.

ODE AAN DE POSTBODE

Beste postbodes, ik heb het jullie de afgelopen dagen niet gemakkelijk gemaakt. Het kwam zo. Ik raakte geïnspireerd door de Britse illustratrice Harriet Russell die een paar jaar lang als experiment post naar zichzelf stuurde. Van haar adres maakte ze elke keer een raadseltje voor de postbode. De ene keer werd het een rebus, de andere keer een kruiswoordpuzzel, het adres in spiegelschrift en dan weer eens een zelfgemaakt plattegrondje van de buurt vol met pijlen en aanwijzingen. Op tien na werden alle honderddertig enveloppen netjes bezorgd. Het moet een hele uitdaging voor de Engelse postbodes zijn geweest. Harriet stuurde de meeste post naar haar eigen woonadres, maar wanneer je dertig leerlingen vraagt zichzelf een brief te sturen, levert dat evenveel adressen op. Ik kon het niet laten om als juf Nederlands de proef op de som te nemen met mijn brugklas. Wild enthousiast werd het ene adres nog cryptischer dan het andere. Zoveel inzet heeft een les grammatica of spelling nog nooit los kunnen maken. Nu, twee weken later, zijn er precies zeven brieven bezorgd. De rest moet nog ontknoopt worden. Hopelijk heeft het puzzelen op de postafdeling jullie een glimlach bezorgd. En lukt het jullie ook de rest te ontcijferen. Zo niet, mijn excuses. De opdracht heeft in elk geval wel de liefde voor papieren post aangewakkerd.

(Evelien Engele)

De actie van Harriet Russell is een staaltje van onvervalste Mail Art, een stroming in de kunst die populair werd in de jaren zestig, o.a. tijdens het ontstaan van de Fluxus-beweging. Kunstenaars omzeilden musea en galeries en verstuurden kleinformaat-kunstwerken per post, met tekeningen, collages, foto’s en speciale stempels. In Nederland is Piet Franzen uit Leiden een vertegenwoordiger van het genre. Internationaal zijn er nog talloze Mail Art-projecten, die ook via Facebookpagina’s bekendheid genieten.

BriefkaartHarrietRussell

Voor onze weblog wilde we weleens iets méér weten over dit speciale project. Fotograaf Remco van der Kruis en ik zetten op een vroege maandagochtend koers naar het Amsterdamse Spinoza Lyceum aan de Peter van Anrooystraat, waar klas 1HA1 (Havo/Atheneum) en mentor Marleen van Overbeek al klaar zitten voor de ontmoeting met Spaarnestroom. Juf Evelien vertelt ons een en ander over het project en de leerlingen lichten het verder  toe.

Evelien: ,,Ik vraag me af of zo’n postbode de tijd heeft om zo’n raadsel op te lossen. We hadden enveloppen van de school gebruikt, en daarop getekend. Zeven bezorgde brieven uit zo’n hele klas is natuurlijk niet echt een hoge score. Maar wie weet wat er de komende tijd nog zal gebeuren.’’

klas 1HA1 van de Spinozaschool

De meeste brieven zijn reeds verloren gegaan of niet bewaard, vandaar dat Evelien Engele de leerlingen vraagt om speciaal voor Spaarnestroom nog eens opnieuw te verbeelden hoe ze de postbode voor een raadsel hebben gesteld. De leerlingen willen dit maar al te graag doen, en lijken nog precies te weten welk raadsel ze eerder bedacht hadden. Trots worden de creaties getoond.

Roos uit Badhoevedorp bijvoorbeeld had een badkuip getekend, die verwees naar het ‘bad’ uit de naam van haar woonplaats. Mikki had op een witte kaart met tipp-ex het adres geschreven, en Emma tekende een doolhof. Andere leerlingen stelden een kruiswoordpuzzel op of een boodschap in geheimschrift. Een enkele keer spiegelschrift.

Roosvan de SpinozaschoolMareme van Spinozaschool

Valesca mag van juf Evelien haar raadsel op het grote bord tekenen: dierfiguren als een giraffe, zwaan en zeepaardje verbeeldden de cijfers van het huisnummer 1098. Deze brief heeft de postbode overigens daadwerkelijk weten te bezorgen.

Valesca van de Spinozaschool

Evelien Engele: ,,Deze leerlingen leren tegenwoordig voornamelijk met behulp van de iPad. Dit project is dus tevens een ode aan het papier en het ouderwetse boek.’
Wanneer aan de leerlingen wordt gevraagd of ze een papieren boek wel eens missen, gaat zeker de helft van de vingers omhoog. ‘Ik krijg wel eens hoofdpijn van de iPad’, licht Yindi toe. En Boaz mist ‘het kunnen onderstrepen en het vouwen van ezelsoren’ in een boek. Toch houdt deze iPad-klas ook zeker nog van papier. Op de vraag wie nog weleens een vakantiekaartje per post verstuurt, gaan alle handen omhoog. Gelukkig.

Tot slot trekken we met de hele klas naar een brievenbus aan de overkant van de school in de Peter van Anrooystraat, waar deze creatieve klas op de gevoelige plaat wordt vastgelegd. De zojuist gemaakte kaartjes voor Spaarnestroom gaan mee, voor op de foto. Een paar belanden onverhoopt opnieuw in de brievenbus, zonder postzegel dit keer, maar met een mooi raadsel voor de postbode…

klas 1HA1 van de Spinozaschool

TEKST: PAUL LIPS, EVELIEN ENGELE (column 60 seconden)
FOTOGRAFIE: REMCO VAN DER KRUIS
MET DANK AAN: MARLEEN VAN OVERBEEK, SPINOZA LYCEUM AMSTERDAM

http://harrietrussell.blogspot.nl/

http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/news/return-to-sender-artist-puts-royal-mail-to-the-test-955499.html

OP SPEELSE WIJZE TAALKENNIS VERGROTEN BIJ DE ZOMERSCHOOL

NatasjaTerheijden1-bewerkt2

Natasja Terheijden is projectcoördinator bij de KinderUniversiteit Haarlem en deze dagen razend druk met de zogeheten ‘Zomerschool’, waar leerlingen uit eind groep 6,7 en 8 met een taalachterstand worden bijgespijkerd. ’s Ochtends krijgen de leerlingen les in het Stedelijk Gymnasium, ’s middags gaan ze de stad in voor speciale, leerzame excursies. Uiteindelijk wordt er ook een krant gemaakt waarin de ervaringen worden verwerkt. De Zomerschool ging maandag 7 juli van start en duurt twee weken.

Dat lijkt me helemaal niet leuk, dat je in de grote vakantie nog eens naar school moet…
,,Op het eerste gezicht lijkt dat niet leuk, maar door de manier waarop wij de lessen verzorgen maken de deelnemers op speelse wijze kennis met woorden die ze wellicht nog niet kenden. De bedoeling van de Zomerschool is om die woordenschat van de leerlingen te vergroten. Vaak zijn de leerlingen tweetalig opgevoed en is er sprake van een achterstand. Wij willen ze precies dat zetje meegeven dat ze nodig hebben.’’

foto-2

Hoe is de Zomerschool ingericht?
,,’s Ochtends van negen tot één zijn de klassikale lessen verdeeld over drie groepen in lokalen van het Stedelijk Gymnasium aan het Prinsenhof. Met die locatie zijn we heel blij, omdat het Stedelijk zo mooi in het centrum ligt. Tussen één en vier uur doen we de excursies naar bijvoorbeeld Teylers Museum of de Rechtbank. Uiteraard zijn er eet-en drinkpauzes en we zijn ook erg blij dat we gebruik mogen maken van de gymzaal. Daar kan op gezette tijden even worden gesport.’’

foto-3

Qua excursies heeft de binnenstad van Haarlem natuurlijk veel te bieden…
,,Dat varieert van het bouwen met Lego in het ABC Architectuurcentrum tot het naspelen van een rechtszaak in de Rechtbank of een bezoek aan het Stadhuis. Ook doen we een rondvaart over het Spaarne, omdat Haarlem vanaf het water weer een heel ander beeld geeft.’’

En wat lees ik nu, krijgt Haarlems Dagblad concurrentie van de Zomerschool?
,,De bedoeling is dat de leerlingen hun ervaringen verwerken in een zelfgemaakte krant. Op A3-vellen zullen ze door middel van knippen en plakken verhaaltjes in een krantensjabloon zetten. Op die manier zijn ze alweer bezig met formuleren en taal hanteren.’’

NatasjaTerheijden5-bewerkt-web

Hoe is het om werkzaam te zijn bij de Zomerschool en de KinderUniversiteit Haarlem?
,,Voor mij is dit superleuk om te doen. Als projectcoördinator kom ik met heel veel verschillende mensen in aanraking. De Zomerschool komt voort uit de KinderUniversiteit Haarlem. Het doel is om het aanwezige talent aan te sporen en de kansen op een succesvolle toekomst te vergroten. Als wij daar met z’n allen een positieve draai aan kunnen geven zijn we een eind op weg.’’

PAUL LIPS
Foto’s: PL, KinderUniversiteit Haarlem

Meer informatie via:
http://www.kinderuniversiteithaarlem.nl