Expositie ‘Wij zijn hier’ van Maartje Hinse

“Can I take your picture?”
“No”
“Why not?”
“Because if my Mom sees the photo then she’ll cry”.
“What does she know about your situation?”
“Nothing. She thinks I have a job.
She doesn’t know that I’ve been sleeping rough for the last three years.”
“Can I draw you instead?”
“Yes, you can.”

Met dit gesprek tussen kunstenares Maartje Hinse en een vluchteling in de Vluchtkerk in Amsterdam begint haar project om vluchtelingen te portretteren. In totaal heeft ze vijftig uitgeprocedeerde vluchtelingen geschilderd.

Maartje Hinse

Maartje Hinse

Vandaag is de opening van haar expositie ‘Wij zijn hier’ in de Grote Kerk aan de Grote Markt. Vanaf de kansel spreekt eerst dominee Tom de Haan en daarna Maartje zelf de gasten toe. Maartje introduceert dichter en derde generatie vluchteling Godfrey Lado die een gedicht voordraagt over het geboorteland van zijn familie: Zuid-Soedan. Na hem is het de beurt aan Josheph Ouma Berete uit Guinee. Joseph is vooral dankbaar voor de hulp en de kansen die hij heeft gekregen. Meerdere malen klinkt het ,,thank you, thank you so much”. De omstanders worden zichtbaar geroerd door zijn dankbetuigingen. Als we de schilderijen gaan bekijken, loopt Joseph – met Maartje en Godfrey – voorop door de kerk en begint met prachtige donkere stem te zingen: ,,Thank you Jesus, thank you”. Godfrey en de dominee vallen in. Zo lopen we in processie door de Kooromgang naar de schilderijen.

Maartje Hinse

Godfrey Lado

Maartje Hinse

Thank you

Maartje Hinse

Maartje Hinse, Joseph Ouma Berete, dominee Tom de Haan en Godfrey Lado (vlnr)

Het zijn kleine, mooie en breekbare portretten in een eenvoudig houten lijstje. ,,Vluchtelingen zijn bang en kwetsbaar”, vertelt Maartje Hinse. Dat laat zij vooral zien in de gebruikte materialen. ,,Daarom heb ik in plaats van acrylverf of olieverf, wat ik normaal gebruik, aquarelverf gebruikt. Uit de aquareldoos die ik van mijn ouders kreeg op mijn tiende verjaardag. Om de portretten extra kwetsbaar te maken, heb ik ze geschilderd op handgeschept papier uit Nepal.”

Maartje Hinse

Maartje’s werk is opgevallen bij de Rietveld Academy, die haar werk heeft genomineerd voor de Bruning Bongersprijs, een tweejaarlijkse kunstprijs voor jonge beeldend kunstenaars. Reden te meer om snel een kijkje te nemen bij dit bijzondere project.

De expositie ‘Wij zijn hier’ is tot en met 30 mei te zien in de Grote Kerk. De entree van de kerk is
€ 2,50. De openingstijden zijn maandag tot en met zaterdag van 10.00 uur tot 16.00 uur.

Tekst en fotografie: Remco van der Kruis

Wat inspireert…Yoanna Nöbel?

De van oorsprong Colombiaanse Yoanna Nöbel woont en werkt in Velserbroek. Ze maakt het liefst heel grote schilderijen op paneel en gebruikt verschillende stijlen. De woonkamer bestaat uit een privégedeelte voor de familie en een zithoek met gemakkelijke stoel en boekenkast waar ze over haar werk kan praten. Hier spreek ik met haar.

Yoanna Nöbel

Wat is je manier van werken?
,,Op de Kunstacademie zeiden ze dat ik me aan één stroming moest houden, maar ik beheers alle stromingen. Ik zoek een bepaalde stijl die bij een onderwerp past. Belangrijk is dat de emotie naar voren komt. Of misschien de waanzin, of de ziel. Emotie vind ik belangrijker dan anatomische schoonheid. Als het om schoonheid gaat, dan was ik wel portretten gaan schilderen. Dat verdient tenminste goed. Maar ik laat liever diepe emotie zien en soms schrikken mensen dan van mijn werk. Ik vind het belangrijk dat ik laat zien wat er allemaal is. Dat het niet alleen gaat om de lach.”

Wie of wat inspireert je?
,,Toch wel Caravaggio. Dan gaan we wel ver terug in de tijd, maar daar is het voor mij mee begonnen. Met de oude meesters. Maar mijn grootste inspiratiebron is God. Ik ben wel gelovig, denk ik. God kan heel zwaar beladen zijn voor sommige mensen. Ik zie God in iedereen en alles om mij heen. Het is niet zozeer een mannetje dat boven op een wolkje zit, maar ik zie God in mijn kind, in de mensen die ik ontmoet en in de vogel die mij ’s morgens wakker krijst.”

Yoanna Nöbel

Hoe krijgt je werk de uiteindelijke vorm?
,,Het originele idee is er: een onderwerp of een situatie. In de wereld van ideeën buiten mijn hoofd – waar de pure emotie wacht op de juiste vorm – vliegen dingen voorbij. In een soort vloeibare vorm en dat verandert constant, álles verandert constant. Zo zie ik dat. Als ik bezig ben, dan ontstaat het gewoon en denk ik helemaal niets. Soms begin ik heel realistisch, maar uiteindelijk wijkt het eindresultaat altijd af van wat ik in het begin in gedachten had.”

Yoanna Nöbel

Waar ben je nu mee bezig?
,,Carla van der Veldt (van de zingende familie Opera Familia, red.) wilde een tijdje terug haar gedichten bundelen en vroeg mij om daar afbeeldingen bij te maken. Dat moest ik in twee weken doen, terwijl ik normaal al maanden bezig ben met één schilderij. Het is daarom veel digitaal werk geworden, zoals gedigitaliseerde potloodtekeningen. De gedichtenbundel ‘Het gaat alleen maar om de liefde’ is wel geheel uitverkocht. Het begon als een grapje, maar het boek was een groot succes. Daarom hebben we besloten om een tweede bundel samen te stellen, maar dat gaan we op een hoger niveau doen. Ik maak bij elk gedicht een schilderij. Van de schilderijen komt een expositie. Op de opening van de tentoonstelling wordt de gedichtenbundel gepresenteerd. De expositie zal van de zomer ergens in Haarlem zijn.”

Meer over Yoanna Nöbel en haar werk op Kunstcultuur en haar facebook pagina Yoanna Nöbel
Tekst en foto’s: Remco van der Kruis

DE WERELD IN KAART GEBRACHT IN DE VISHAL

Mijn naam is Paul Lips en ik ben gecharmeerd van koeien, dat is geen geheim. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik vrolijk werd toen ik afgelopen week even in de Vishal ging kijken. Bij binnenkomst is daar een installatie onder de titel ‘Veestapel’, gemaakt door Gemma van Poppelen. Het is een installatie die bestaat uit gestapelde houten blokken, en op elk blok is de kop van een koe, een schaap of een geit geschilderd. Ook al ziet het tafereel er vriendelijk uit, de aanleiding om deze installatie te vervaardigen is wat naargeestiger: de ruimingen van duizenden geiten en schapen en koeien van enkele jaren geleden, toen de dieren werden getroffen door ziekten. Door middel van deze portretten kregen de leden van deze ‘veestapel’ postuum een waardig eerbetoon.

Veestapel in Vishal Haarlem

Veestapel van Gemma van Poppelen

‘Mapping the world’ is de titel van opnieuw een groepsexpositie van leden van kunstenaarsvereniging De Vishal en zeker de moeite waard om met een bezoek te vereren. Dat kan nog tot en met zondag 16 februari.
De variatie is groot: van de sfeervolle, kleurrijke en bijna abstracte landschappen van Helmuth van Galen tot aan de vitrine van Hans Clavin waarin zich een gedicht, een uiteen geknipte oude kaart van Haarlem en twee zooltjes bevinden, of het mooi – met een beperkt palet geschilderde -‘Glass House’ van Alice Brasser.

Glass House in Vishal Haarlem

Glass House van Alice Brasser

Bijzonder zijn de materieschilderijen van Jules Kockelkoren, die verwijzen naar de jaren zeventig, toen een groep van zeven jonge Zuid-Molukkers een trein bij de Drentse plaats Wijster kaapten. Het werk is gemaakt met acrylverf, zand en schelpen en oogt daardoor vaag, bijna net zo vaag als de televisiebeelden van destijds. Het zand en de schelpen zouden kunnen verwijzen naar de eilanden, waar de jonge Zuid-Molukkers zich graag hadden willen vestigen, maar dat door de tragische loop van de geschiedenis nooit werkelijkheid heeft kunnen worden.

TEKST: PAUL LIPS
FOTO’S: PAUL LIPS EN REMCO VAN DER KRUIS

Expositie Stadsgezichten langs het Spaarne

In de Bibliotheek Noord exposeert de 84- jarige Pieter van der Es met zijn schilderijen. Het is een bescheiden expositie met als meest voorkomend onderwerp het Spaarne. Spaarnestroom kon dus niet wegblijven en ging een kijkje nemen. We zien het Spaarne stromend voorbij molen de Adriaan, onder de Gravestenenbrug door en langs de zaagmolen. Naast de gezichten op het Spaarne hangen er een portret van zijn vrouw, een zelfportret een tweetal stillevens en een gezicht op Dordrecht. Het is een leuke, kleine expositie. Neem bij mooi weer alleen wel een zonnebril mee, want een aantal schilderijen hangt voor de ramen waardoor het moeilijk is om deze goed te bekijken. De expositie is gratis toegankelijk in de Bibliotheek Noord aan de Planetenlaan en duurt nog tot en met 25 maart.

_MG_5624

Foto’s en tekst: Remco van der Kruis

Lizan van Dijk: stroom van associaties met meerdere lagen

De Haarlemse beeldend kunstenaar Lizan van Dijk exposeert in De Kloostergangen van het stadhuis. Het is een mooie solotentoonstelling die goed tot zijn recht komt in beide gangen.

We wandelen langs de werken in De Kloostergangen, waarvan er veel de titel ‘Enclosure’ dragen. De term staat voor omheining, beperking, beslotenheid. Op veel werken is een figuur te zien die een ladder afdaalt in een donker gat, of daar juist uit lijkt te klimmen. Er is altijd wel ergens een schaduw te zien. De schilderijen kenmerken zich door een beperkt palet, veel grijzen, bruin en zwart, soms okergeel of blauw. Lizan van Dijk is woonachtig in De Vijfhoek, maar ook buiten de stad geniet zij bekendheid.

Lizan van Dijk

De verf op haar schilderijen is laag voor laag opgebouwd. Ook maakt Van Dijk gebruik van andere materialen die ze in haar doeken verwerkt. Twee jaar geleden ontstonden de eerste plannen voor deze solotentoonstelling.
Van Dijk: ,,Een aantal werken was toen al af, maar dit grote doek hier heb ik speciaal voor deze tentoonstelling gemaakt. De wand hier is zó mooi dat ik daar een schilderij van bijna twee bij twee meter voor wilde maken. Het doek paste bijna niet in ons huis en is precies op maat gemaakt zodat het door de oude deuren naar binnen en buiten vervoerd kon worden.’’

Lizan van Dijk

Lizan van Dijk spreekt als het ware zoals ze schildert: met een stroom van associaties – je zou ook kunnen zeggen van de hak op de tak – maar altijd met gevoel voor humor. Ze groeide op in een familie waarbij vader de functie van notaris uitoefende en moeder al afkomstig was uit een schildersfamilie. Na haar opleiding aan de Rietveldacademie werkte Van Dijk een aantal jaren beroepsmatig als beeldend kunstenaar. Om financiële redenen volgde ze een opleiding voor verpleegkundige en werkte in die branche. Er bleef weinig tijd over om te schilderen. Vijf jaar geleden kroop bloed kroop toch weer waar het niet gaan kan. Haar werk is inmiddels geliefd bij bedrijven en instellingen, zelfs voor de televisieserie ‘Flikken Maastricht’ werden enkele schilderijen gehuurd, die kwamen te hangen in het optrekje van een misdadiger. Ze neemt jaarlijks deel aan de Kunstlijn en in het voorjaar aan de Vijfhoekkunstroute, waarbij ze eveneens open atelier houdt (‘wel lastig om het hele huis om te moeten keren’). Daarnaast heeft Van Dijk een atelier in Frankrijk, waar het ‘licht altijd mooi is’, zoals ze zelf zegt. ,,Ik heb bij deze tentoonstelling ook enkele werken gehangen die er net een beetje anders uitzien. Zoals deze: ‘Et vous vous croyez?’, die kreet zag ik staan op een muur in Frankrijk. ‘’

Lizan van Dijk

TEKST: PAUL LIPS
FOTOGRAFIE: REMCO VAN DER KRUIS

De expositie ‘Enclosure’ is nog tot en met 20 februari te zien in de Kloostergangen van het Stadhuis Haarlem, geopend op werkdagen van 9.00 tot 17.00 uur.
Meer informatie over Lizan van Dijk via: http://www.lizanvandijk.nl