Verhuisd!

Na 2,5 jaar heerlijk te hebben gebivakkeerd op de website www.spaarnestroom.wordpress.com is het tijd om groter te gaan wonen. Ons blog over kunst en cultuur in Haarlem is vanaf vandaag te vinden op: www.spaarnestroom.nl

_MG_3587Dit blog wordt dus niet meer bijgewerkt.

Niet alleen is het adres gewijzigd, maar we hebben ook de lay-out gemoderniseerd. We vinden het leuk als jullie laten weten wat je er van vindt. Laat een bericht achter in de comments.

Tot ziens op www.spaarnestroom.nl!

Advertenties

DE INSTORE DIE IK WÉL KON HOREN, MAAR NIET KON ZIEN

Ik was aan de late kant toen ik de platenzaak in de Grote Houtstraat binnenstapte. Maar de instore was nog niet begonnen. Er had zich al heel wat publiek verzameld. Ik kwam voor de band die ik nog nooit live had zien spelen. Wel bij De Wereld Draait Door op televisie, maar dat was dan meestal zo’n 1 minuut lang.
Dat live zien spelen ging er dit keer weer niet van komen.
Ik kon ze wel hóren spelen.

dewolff(1)
Het drietal met de gitaar, het orgel en slagwerk. Ze waren gekomen met de auto, een nieuwe, omdat een eerder exemplaar, beter bekend als ‘de rijdende asbak’ het definitief had opgegeven.
Deze instore was een van de manieren om het nieuwe album ‘Roux-Ga-Roux’  aan de man te brengen.  De groep gaat eerst toeren in het buitenland en doet hoogstwaarschijnlijk in het najaar een clubtoer.

SHORPY_4a17026a

Old Absinthe House, New Orleans, ca 1903

Southern rock, zo kun je de muziek omschrijven, doordrenkt met soul en psychedelica. De groepsleden geven er een eigen draai aan. Dat is goed te horen op een nummer als ‘Love dimension’, met een mooie hoofdrol voor het orgel.
De roux-ga-roux is de mythische figuur van de weerwolf, half mens, half dier, die de omgeving van New Orleans onveilig maakt.
Via youtube vond ik een filmpje van een instore-optreden in een platenzaak in Deventer.
Zo kan ik toch nog zien wat ik niet kon waarnemen.

PAUL LIPS

 

 

REGENBOOG VAN KUNST ALS RESULTAAT VAN BIJZONDERE SAMENWERKING

Voor het nieuwe jaar zou je iedereen een regenboog wensen. Een regenboog van liefde, dat zou nóg mooier zijn.
Die pot met goud lopen we immers doorgaans mis, tenzij je het juiste lot uit de loterij treft.
In De Kloostergangen in het Haarlemse stadhuis is momenteel nog de tentoonstelling ‘Onder een regenboog van liefde bloeit de kunst’ te zien, waarvoor werd samengewerkt door diverse kunstenaars met een verstandelijke beperking en een aantal kunstenaars van Kunst Zij Ons Doel. De wederzijdse inspiratie is groot.

schilderij-van-jilian-hart-werkvoor-kunst

Werk van Jillian Witteman en Vera Bruggeman

Het gegeven van de liefdevolle regenboog is te zien op een van de werken, gemaakt door Jillian Witteman en Vera Bruggeman. Een vriendelijke, roodharige jongedame omringd door de harten van de liefde, de stralende regenboog erboven.

imageVera

Vera Bruggeman

Vera Bruggeman initieerde het project. Bij Hart Werk & Kunst (onderdeel van de Hartekamp Groep) zijn mensen met een verstandelijke beperking dagelijks bezig met het vervaardigen van kunstzinnige producten.
Hoofddoel van het project was het delen van de twee werelden door middel van de gezamenlijke passie: kunst.
Vera Bruggeman: ,,Een aantal kunstenaars van KZOD was enthousiast om mee te werken aan dit bijzondere project. De keuzes voor wie met wie ging samenwerken kwam spontaan tot stand. Een 1 op 1-samenwerking is voor een dergelijk project het meest geschikt. Het was heel spannend om te zien hoe dat in zijn werk ging.’’

untitledRR.png

Hanneke Franken is een van de deelnemende kunstenaars.  Haar eigen werk kenmerkt zich door vlotte schetsen van straattaferelen met daarin (vaak) mensen in beweging. Op de fiets, lopend, staand op parkeerplaatsen of wachtend bij bushaltes.
Voor de tentoonstelling ‘Onder een regenboog van liefde bloeit de kunst’ ging Hanneke samenwerken met Rosa der Nederlanden. Het klikte meteen.
Franken: ,,Eerst hebben we elkaar ontmoet bij La Place. Ik had schriftjes meegenomen, daarin hebben we ideeën zitten schetsen.  De vraag was op welke plek Rosa met mij wilde werken aan het project. Bij Hart Werk & Kunst aan de Bakenessergracht, of bij mij in het atelier. Ze wilde liever bij mij in het atelier. Dat vond ik prima. Om de twee á drie weken hadden we een schildersessie. We begonnen met een groot doek. Ze had zelf al veel ideeën over wat de voorstelling moest gaan worden. Ik mengde de kleuren en liet haar kiezen.’’

untitledHR

Werk van Rosa en Hanneke. (foto Elly Godrie)

,,Aanvankelijk was Rosa wat teruggetrokken, schuchter. Ze zat in volle concentratie te werken en keek me niet vaak aan. Naderhand werd ze steeds opener. Dat was erg leuk om te merken. Ik ben echt dol op haar.’’
Het schilderij verbeeldt vier vrolijke, identiek geklede meisjes in een perk van bloemen. Rozerode vogels vliegen door de wolkenrijke lucht, de zon schijnt, maar er zijn eveneens sterren te zien. De randen van het schilderij tonen blokjes in felle kleuren, alsof het werk van een geschilderde lijst is voorzien. Maar het zou net zo goed een kleurrijk raamkozijn kunnen zijn.

untitledRH

‘Fietsparade’, van Hanneke en Rosa. (foto Elly Godrie)

,,Op het werk ‘Fietsparade’ is goed te zien hoe zo’n gezamenlijk werk is ontstaan. Dat is een tekening, waarvoor ik het basisidee had. Rosa koos voor het grootste formaat papier: 63×93 cm. Rosa kleurde mijn getekende figuren in, en ik deed dat bij Rosa. Tegen de tijd dat we stopten gingen we al overleggen over hoe we de volgende keer verder zouden gaan.”

,,Ik heb de samenwerking als heel positief ervaren. Aan Rosa merkte ik dat ze glunderde en meteen wilde weten wanneer de volgende afspraak zou zijn. Grappig om te zien dat ze echt een eigen willetje heeft als ze bezig is.’’

TEKST: PAUL LIPS

FOTO’S: ELLY GODRIE

De tentoonstelling ‘Onder een regenboog van liefde bloeit de kunst’ is tot en met vrijdag 15 januari te zien in De Kloostergangen van het stadhuis, ingang Grote Markt 2, Haarlem. Op werkdagen van 8.00 tot 17.00 uur.
Bij de expositie is een brochure verschenen waarin het project is vastgelegd.

 http://www.kzod.nl/onder-een-regenboog-van-liefde-bloeit-de-kunst-2/

http://www.hartekampgroep.nl/files/over-ons/publicaties/flyer-hart-werk-en-kunst-def.pdf

http://www.hannekefranken.nl/

 

WAT INSPIREERT… CAROLE KROESE

Carole Kroese is dirigent en arrangeur, en geeft muzikaal leiding aan elf koren in de regio Kennemerland. Komend weekeinde is zij als dirigent actief bij een muzikaal programma onder de titel ‘Hemelsch’, dat zaterdag en zondagmiddag in totaal vier keer wordt uitgevoerd in het Rosenstock Huessyhuis aan de Hagestraat. Het programma bevat namen als het Haarlemse gezelschap Koorbizniz, Fredie Kuiper (accordeon/zang), André Vrolijk (accordeon), Sylvia Hubers (voordracht) en Remco Menting (slagwerk).

Hoe is de stemming?
,,Goed. Het is wel een hele drukke periode. Maar ook een hele vervúllende periode. Alle elf koren die ik leid hebben aangegeven dat ze graag ‘iets met kerst’ zouden willen doen. Dan ga je een aantal fases door. Als je de eerste aanzetten geeft krijg je reacties in de sfeer van ‘moet dat nú al?’. Het is een soort klunen door het repertoire. Na de aanvankelijke weerstand slaat het om, meestal zo begin november. Dan begint er een hele leuke periode en valt alles langzaam op zijn plaats. Het creëren van iets is natuurlijk altijd leuk. Dus de stemming is druk, maar juichend.’’

Carole1

Hoe is het om voor een koor te staan?
,,Eigenlijk sta ik liever in de coulissen. Achter de schermen. Op de middelbare school moest ik een keer een spreekbeurt houden, van de zenuwen viel ik flauw. Dus voor een groep of voor een klas staan vond ik aanvankelijk helemaal niet leuk. Dat speelde zich af op de scholengemeenschap Broklede in Breukelen. Als ik terug kijk vond ik mezelf een gansje in die periode. Maar ik schreef al wel liedjes en teksten. Ik kom uit een muzikale familie. Mijn vader speelde piano, mijn broer speelde gitaar, en mijn zus speelde dwarsfluit en zong. Dus ik heb eigenlijk altijd al geweten dat ik qua beroep iets in de muziek wilde doen. Ik ben naar het Hilversums Conservatorium gegaan, waar ik les kreeg van Jerry van Rooijen en Jurre Haanstra.’’

winnaar korenslag bollenstreek zonder Ing

Koorbizniz

Hoe uitte zich dat op jonge leeftijd?
,,Zo rond mijn zeventiende jaar schreef ik dus al liedjes en cabaretteksten. Ik deed dat samen met Anneke van Baal. We schreven musical met geëngageerde teksten. Ook schreef ik liedjes voor het Songfestival. Ik heb wel zes keer een inzending gedaan voor het Nationale editie, waar uiteindelijk de keuze werd bepaald voor de inzending van het Eurovisie Songfestival. Het is nooit iets geworden, haha.’’

Had je qua artiesten voorbeelden in die periode?
,,Jules de Corte is iemand die ik nog steeds is hoge mate kan waarderen. Als tekstschrijver weet hij mij te ontroeren. Maar ook ben ik gefascineerd door harmonieën. Daar is hij een meester in. Soms denk je bij zijn liedjes: ‘dat kán helemaal niet’. Maar dan blijkt het dus tóch te kunnen. Vreemde akkoordprogressies en toch klinkt het. Jules de Corte is iemand die zich nauwelijks muzikaal herhaalt. Een begenadigd pianist die tijdens zijn leven muzikaal telkens nieuwe wegen in sloeg. Je ziet dat ook bij iemand als Paul Simon, of een componist als Joop Stokkermans.’’

Je bent als dirigent ook actief voor de organisatie ‘Kanker in Beeld’. Hoe gaat dat in zijn werk?
,,Ik leid – samen met Eline Blesgraaf – twee koren. Een in Santpoort-Noord en een in Nieuw-Vennep. Het is een landelijk korennetwerk onder de titel ‘Zingen voor je leven’.
Kanker heeft niet alleen fysiek maar ook emotioneel een enorme impact op patiënten en hun naasten. Hoewel de medische behandelmethoden gelukkig steeds beter worden, blijkt het vaak moeilijk om mensen te begeleiden bij het mentale proces dat zij doormaken. Creatief bezig zijn, zoals zingen, komt het welbevinden ten goede en heeft daarmee een positieve invloed op het lichamelijke herstelproces. Het geeft een gevoel van ‘ik doe er toe’. Het is geweldig om te zien dat mensen die hun grip op het leven kwijt leken, dit opnieuw oppakken. Een lied is natuurlijk ook nooit ‘zomaar een liedje’. Een lied krijgt vrijwel altijd extra betekenis.’’

http://www.kankerinbeeld.nl/nav/nieuws–agenda/nieuwsberichten/erik-scherder-over-de-invloed-van-creativiteit/

‘Hemelsch’ is een programma dat komend weekeinde vier keer wordt uitgevoerd, met een bijzondere line-up…
,,De kerstperiode is natuurlijk bij uitstek een periode waar koren kunnen optreden, zoals Koorbizniz dat ik leid. Maar ik vind het als programmeur en arrangeur dan ook leuk om een programma samen te stellen waarmee je een verhaal vertelt. Dat hoeft dan in feite niet eens kerstrepertoire te zijn. Het is een programma van vijf kwartier en ieder draagt iets bij.’’

,,Uiteraard komt het kerstverhaal aan de orde, maar ook wat wij er van hebben gemaakt, in de huidige tijd. Het is een theatraal concert, compleet met warme chocolademelk en glühwein. Maar ook met muzikale verrassingen. Hopelijk hebben mensen tussen het bezoek aan de kerstmarkten tijd om van ‘Hemelsch’ te komen genieten.’’

INTERVIEW: PAUL LIPS

‘Hemelsch’, zaterdag 12 December om 13.00 en 16.00 uur, en zondag 13 december om 14.00 en 17.00 uur in het Rosenstock Huesssyhuis, Hagestraat 10, Haarlem.

http://www.koorbizniz.nl/

https://www.facebook.com/events/476631732524356

http://www.kankerinbeeld.nl/

HANNIE SCHAFT, ‘IMAGINE’, EN EEN WANDELING VOOR MENSELIJKHEID EN VERDRAAGZAAMHEID

Beeld2
Vrijdagochtend wandelde ik even door de blubber naar het beeld van Hannie Schaft in het Kenaupark.
Het bronzen beeld verbeeldt een vrouw die rotsblokken wegduwt.
,,Het symboliseert de overmacht waar tegen we vochten’’, zei de maker van het beeld, Truus Menger-Oversteegen (1923) er over. Het beeld werd op 3 mei 1982 door prinses Juliana onthuld.
Ik vind het een mooi beeld.

387
Het beeld toont weinig details, geen duidelijke gelaatstrekken. De vrouw lijkt een eenvoudige jurk te dragen, net als Jannetje Johanna Schaft (1920-1945) op een zeldzame foto draagt, gemaakt voor het ouderlijk huis in de Van Dortstraat. Op de achtergrond de Schoterveenpolder met de molen.
Het beeld is getiteld ‘Vrouw in het verzet’, en is een eerbetoon aan de bekendste vrouwelijke verzetsstrijdster uit de Tweede Wereldoorlog, maar ook aan de andere vrouwen en mannen die zich indertijd verzet hebben tegen de Duitse bezetter.

Beeld1
Het was prettig om op deze grauwe dag even alleen te zijn met het beeld. Iemand bleek een bos bloemen bij de voeten van de figuur te hebben gelegd. Een mooi, bijtijds gebaar.
Zondag 29 november is de Nationale Hannie Schaft Herdenking, met een tocht die voert van de Grote Kerk naar het Kenaupark. Dan zullen er meer bloemen bij het monument worden gelegd, en zal de vlag worden gehesen. Het is een  jaarlijkse plechtigheid. Dit jaar is het 70 jaar geleden dat Hannie Schaft op 17 april in de duinen werd geëxecuteerd. Toen het wapen van SD-er Maarten Kuiper haar aanvankelijk raakte met een schampschot, schijnt ze te hebben gezegd: ,,Ik schiet beter.’’

media_xll_3413752

In Parijs zijn deze vrijdag de slachtoffers van de terreuraanslagen herdacht, die op 13 november het leven lieten. De afgelopen maand heeft regelmatig het lied ‘Imagine’ van John Lennon geklonken.
Mooi was het gebaar van Davide Martello, die zijn piano voor het Bataclantheater zette, en daar ‘Imagine’ ten gehore bracht. Een gebaar van vrede. Veel muziekliefhebbers stemden deze week op het lied, om het zo hoog mogelijk de Top2000 in te krijgen. Het liefst op plaats 1. Dat gaat waarschijnlijk niet lukken.
John Lennon schreef het lied in 1971, op zijn landgoed Tittenhurst Park, in Ascot, Berkshire. In de film ‘Imagine’ (over zijn leven) zie je hem het lied voorspelen, zich een ogenblik onzeker omdraaiend om te zien wat de aanwezigen er van vinden.
‘Nothing to kill or die for
And no religion too’

Onlangs circuleerde er een filmpje op Facebook van een lolbroek die zogenaamd uitlegde waarom ‘Yoko Ono sucks’. Het ging er om dat John Lennon tijdens een televisieuitzending aan het jammen sloeg met Chuck Berry, en dat de Japanse daar zo nodig doorheen moest raggen op een bongo. Natuurlijk is haar ‘zang’ nauwelijks om aan te horen, maar mensen vergeten vaak dat zij er al een hele kunstenaarscarrière op had zitten toen ze Lennon in Londen ontmoette. Immers, begin jaren zestig schreef zij al gedichten waarin regelmatig het woord ‘imagine’ voorkwam.

cloudpiece
Net als ten tijde van het uiteengaan van The Beatles is het gemakkelijk om iemand als Yoko Ono te veroordelen. Je kunt er ook positief naar kijken. Ono twittert regelmatig haar poëtische vondsten, en zet zich nog altijd in voor de wereldvrede, ook al lijkt die verder weg dan ooit.

loopmeevoorverdraagzaamheid_1haarlem

Uitgerekend op de dag dat de Hannie Schaft Herdenking plaatsvindt, is er aan het begin van de zondagavond een ‘wandeling voor menselijkheid en verdraagzaamheid’.
Immers, de hufterigheid in de huidige maatschappij neemt toe. Toenemende agressie, discussies die eindigen in scheldpartijen, beledigingen via de sociale media. ‘Schelden doet geen pijn’, is een oud gezegde. De werkelijkheid is anders.
Initiatiefneemster van de wandeling is de Haarlemse Edith Hogeweg. De bedoeling is een lichtjeswandeling van een half uur, die om 19.00 uur begint op de Grote Markt. Het Haarlems Straatorkest is van de partij.
Ik loop mee.

PAUL LIPS

http://www.hannieschaft.nl/home

https://twitter.com/yokoono

http://www.haarlemsdagblad.nl/regionaal/haarlemeo/article27576537.ece/Haarlemse-wandelt-voor-verdraagzaamheid

MICHEL LUITZE VAN HOTEL DE KOEPEL: ‘WINNEN PARTICIPATIEPRIJS IS EEN GROTE EER’

P1570042Haarlemmer Michel Luitze is betrokken bij ‘Hotel De Koepel/Vluchtelingen Haarlem’. Zaterdag 21 november werd in de Gravenzaal van het Stadhuis aan de Grote Markt de ParticipatiePrijs 2015 uitgereikt aan ‘Hotel De Koepel’. Luitze is nog steeds blij verrast. ,,Niet alleen een grote eer voor de vrijwilligers, maar ook voor de buurtbewoners rondom De Koepel.’’

De Participatieprijs Haarlem is een aanmoedigingsprijs die jaarlijks wordt uitgeschreven door de Participatieraad Haarlem en gaat naar een groep Haarlemmers met het meest aansprekende project of initiatief in de stad, dat werkt aan een open en tolerante samenleving.  Belangrijke voorwaarde is dat het project of initiatief structureel en op vernieuwende wijze kwetsbare Haarlemse burgers helpt bij hun integratie en participatie in de samenleving, en dat het concept ook door anderen uitgevoerd kan worden.

12278725_765564470216898_1664695017952510623_nIn het voormalige Huis van Bewaring aan de Oostvest zijn sinds september zo’n vierhonderd vluchtelingen gehuisvest. Om de vluchtelingen een welkom te bieden en verdere hulp te verschaffen, werd de Facebookpagina ‘Hotel De Koepel’ in het leven geroepen. De pagina telt inmiddels ruim drieduizend leden. Michel Luitze is met Mariska van Huissteden en Myrthe Klasen beheerder van ‘Hotel De Koepel/Vluchtelingen Haarlem’. Voor Spaarnestroom doet hij zijn verhaal.

,,De pagina is in eerste instantie opgezet door Ziggy Klazes en Max Sipkes. Al heel snel meldden zich Haarlemmers aan om lid te worden van die Facebookpagina. Ook veel buurtbewoners. Omdat zij er tevens informatie hoopten te vinden over de gang van zaken. Ik heb me op een gegeven moment aangemeld als vrijwilliger, om te helpen modereren. Er worden pittige discussies gevoerd. De mensen die daar aan deelnemen zijn gematigd, maar soms ook extreem rechts of extreem links. De bedoeling is dat iedereen zijn mening geeft, maar wel binnen een aantal vaste spelregels. Wij checken de achtergronden van de deelnemers en de argumenten die zij aandragen. Ze moeten gebaseerd zijn op feiten. Je kunt niet zomaar van alles roepen.’’

12019959_10207525290801242_3890429758068717993_n,,Sommige mensen denken dat ze zomaar even langs kunnen gaan om wat spullen langs te brengen bij De Koepel. Of ze willen een spontaan muziekoptreden verzorgen. Dat gaat niet. Het is een rijksmonument, wordt beheerd door justitie en de vluchtelingenopvang valt onder verantwoordelijkheid van  het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. Je komt er niet zo maar in. Je mag pas op visite komen als een van de vluchtelingen jou daar toe heeft verzocht. Daarnaast is het de bedoeling dat als je iets wilt doen voor de vluchtelingen, het voor de gehele groep zou moeten gelden. Dus een bedrijf dat graag een stel pizza’s langs zou willen brengen zou dan meteen vierhonderd pizza’s cadeau moeten doen. Als ‘Hotel De Koepel/Vluchtelingen Haarlem’ zijn wij voornamelijk bezig met het coördineren van de dagbesteding van de vluchtelingen. Daar zijn veel ideeën over. Er worden al veel taallessen gegeven, er wordt voorlichting gegeven over omgangsvormen zoals wij ze kennen, en er is veel aandacht voor sportieve activiteiten.’’

koepel,,Mijn contact met de bewoners van De Koepel is goed. Ik hou bewust enige afstand. Ik wil er niet al te veel emotioneel betrokken bij raken. Als organisatie denk ik dat we vooral bezig zijn mensen met elkaar te verbinden. Critici zeggen cynisch: ‘ik ben blij dat u er zelf zo’n goed gevoel bij heeft’. Natúúrlijk geeft mij dit een goed gevoel! Ik ben blij dat ik mijn steentje kan bijdragen. Ik ben zelf in deze buurt opgegroeid. Ik kén de bewoners, heb er feeling mee. Prima mensen, maar ze hebben het hart op de tong. Ze willen gehoord worden. Dat moét ook.”

,,Ik kan soms streng over komen tijdens het beheer van de openbare discussiepagina, maar ik ga altijd het gesprek aan. Links of rechts, dat maakt me niet uit. Soms zijn die gesprekken en discussies pittig van aard. We kunnen met elkaar hakketakken, maar daarna proosten we met elkaar. Uiteindelijk kan ik met iedereen door één deur.’’

INTERVIEW: PAUL LIPS

FOTO’S: PL, FRANKLIN VAN DER ERF/HAARLEMSE EVENEMENTEN IN BEELD, HOTEL DE KOEPEL

https://www.facebook.com/groups/hoteldekoepel.nl/?fref=ts

http://vluchtelingenhaarlem.nl/

http://participatieraadhaarlem.nl/